- January 2023
- December 2022
- November 2022
- October 2022
- September 2022
- August 2022
- July 2022
- June 2022
- May 2022
- April 2022
- March 2022
- February 2022
- January 2022
- December 2021
- November 2021
- October 2021
- September 2021
- August 2021
- July 2021
- June 2021
- May 2021
- April 2021
- March 2021
- February 2021
- January 2021
- December 2020
- November 2020
- October 2020
- September 2020
- August 2020
- July 2020
- June 2020
- May 2020
- April 2020
- March 2020
- February 2020
- January 2020
- December 2019
- November 2019
- October 2019
- September 2019
- August 2019
- July 2019
- June 2019
- May 2019
- April 2019
- March 2019
- February 2019
- January 2019
- December 2018
- November 2018
- October 2018
- September 2018
- August 2018
- July 2018
- June 2018
- May 2018
- April 2018
- March 2018
- February 2018
- January 2018
- December 2017
- November 2017
- October 2017
- September 2017
- August 2017
- July 2017
- June 2017
- May 2017
- April 2017
- March 2017
- February 2017
- January 2017
- December 2016
- November 2016
- October 2016
- September 2016
- August 2016
- July 2016
- June 2016
- May 2016
- April 2016
- March 2016
- February 2016
- January 2016
- December 2015
- November 2015
- October 2015
- September 2015
- August 2015
- July 2015
- June 2015
- May 2015
- April 2015
- March 2015
- February 2015
- January 2015
- December 2014
- November 2014
- October 2014
- September 2014
- August 2014
- July 2014
- June 2014
- May 2014
- April 2014
- March 2014
- February 2014
- January 2014
- December 2013
- November 2013
- October 2013
- September 2013
- August 2013
- July 2013
- June 2013
- May 2013
- April 2013
- March 2013
- February 2013
- January 2013
- December 2012
- November 2012
- October 2012
- September 2012
- August 2012
- July 2012
- June 2012
- May 2012
- April 2012
- March 2012
- February 2012
- January 2012
- December 2011
- November 2011
- October 2011
- September 2011
- August 2011
- July 2011
- June 2011
- May 2011
- April 2011
Dec12
籠城作戦、崩せず...
今日は会社を休み、1人、見知らぬ土地で暮らし始めた母親のケア。最大のネックは極度の出不精。
「目の前のスーパーに食材買いに行こうよ!」と誘うと「今日は行かんけん」。(じゃあ、明日は行くのかよ?)
「クルマで鮮魚専門の店に連れてってあげるよ」
「行きとうないけん」(それで魚が食べたいだぁ?)
けっして悪い人間ではないのだが、愛媛時代から続く出不精だけは困るわ~。歩かないと余計に足腰が弱るし...。
さいたま市に来てまだ5日。
不安があるのはわかるけど、ありゃ、戦国武将ならずっと籠城し、兵糧攻めで白旗揚げるタイプだね。
もうすぐ父親が出て来るからいいようなものの、誰も買い出しに行かなくなったらどうすんだっちゅうの。
ただ新居は気に入り、新しい家電にも適応できてきた。
今日は飾り棚にシクラメンを置き、外構も花で埋めてきたので、快適な生活を満喫してくれたらいいんだけど...。
明日は再び松山。今度は父親を迎えに行く。夜9時には二番町の「すし徳」だぜ。(ぐふふ)

